Gratis ondersteuning (Nederlands / Dutch)

Omgaan met pijn

Pijn is een gegeven van het leven. Ongelukken, ziekte, ouderdom, de dood, fysieke en ook geestelijke pijn horen gewoon bij het leven. Aan pijn is op zich niet veel te doen (ondanks pijnstillers), wel onze houding ten opzichte van pijn. Als we met weerstand of afkeer reageren op pijn situaties, dan ontstaat het lijden. Het bestaan van pijn kan niet opgeheven worden, ze zal er altijd zijn, maar als we pijn kunnen aanvaarden en er daardoor adequater mee kunnen omgaan (doen wat er gedaan moet worden en niet vluchten of agressief worden), dan kan pijn veel draaglijker zijn en het lijden sterk verminderen. Op die manier kan pijn zelfs veranderen in sensaties die geen heftige reacties meer oproept.

In een kundalini-proces is er ook veel pijn (fysiek en geestelijk). Als we dit niet aanvaarden, wordt het lijden, dat eigen is aan het transformatieproces, alleen maar groter. Als men de heftige pijn dienen die in het lichaam kunnen opkomen door het toedoen van kundalini-activiteit aanvaardt en met een open houding benadert, er met het bewustzijn bij blijft en er vervolgens doorheen gaat, dan ziet men dat de pijn verandert, en uiteindelijk kan ze zelfs verdwijnen (oplossen).

Pijn moet dus niet ontweken worden, maar er moet juist een confrontatie mee worden aangegaan. Dit betekent niet dat het makkelijk zal zijn. Onze omgang met pijn kan gezien worden als een indicatie van onze spirituele ontwikkeling, want hoe minder gekleurd het bewustzijn (hoe minder voorkeur of afkeur), des te minder lijden. Een helder bewustzijn kent daarom in principe ook geen lijden.

Hoe korter het opruimen van karma duurt, hoe intenser het proces zal zijn dan wanneer men een trager pad zou kiezen (wat even goed is). Daarom is het kundalini-transformatieproces in innerlijke (geestelijke), zowel als in uiterlijke (wereldse) gebeurtenissen vaak zo heftige.

En als het niet zo is, dan is het een grote vraag of er wel van zo'n transformatieproces sprake is, want spirituele transformatie gaat niet zonder heftig lijden. Dit omdat eerst alles afgebroken moet worden (ideeën, vooroordelen, storende ervaringen, gewoontepatronen e.d.) voordat we het nieuwe kunnen manifesteren. En als er leraren zijn (meditatieleraren) die zeggen dat we niet zo hoeven te lijden, dat we door er afstand van te nemen of erboven te gaan staan, het ook op kunnen lossen, dan kunnen we er van op aan dat zijn/haar geestelijke ontwikkelingswerk slechts een zoete bezigheid is, waarin niet echt iets wezenlijks gebeurt.

Uit : Kundalini, goed omgaan met innerlijk vuur,  Denish Dutrieux