Binnen een tiental jaren in India gaan wonen is mijn plan. Na mijn studies even in België werken en dan mijn intrekje nemen in een Ashram in India is het plan. Ik kom hier iemand tegen die ook in India is geweest en ook met kundalini-verschijnselen te maken heeft. Ik heb enkele degelijke boeken doorgegeven. Verder rest er me veel geduld te oefenen.

Ik ga mijn ervaringen ooit te boek stellen om de toekomstige generaties mee te helpen. Een baan bij de U.N. in de toekomst zie ik zeker zitten. Er is nog werk te doen in deze wereld.

Ik heb al twee sollicitaties voor vrijwilligerswerk. Eentje in het Sint-Augustinusziekenhuis op de nierdialyse en eentje in het MUKHA. Daar kan ik mijn zomer wel mee gevuld krijgen. Ik kijk uit naar de eerste solicitatie op 15 april e.k.

Tien jaar kundalini-energetische stoornissen, en dat beland dan eens in de psychiatrie waar men er nauwelijks iets van kent. Ik weet nu dat ik mijn rechtenstudies ga afmaken en dan naar moeder India trek, ver weg van hier. Ik kan me best wel vinden in wat Dr. David Lukoff omschrijft. En nu naar bed!

Hier in de instelling raden ze me aan parttime te studeren (Rechtspraktijk). Voor de zoektocht naar vrijwilligerswerk ga ik morgen mijn licht eens opsteken in Antwerpen.

Solliciteren naar vrijwilligerswerk, het is een hele klus. Passeerden al de revue: het Tibetaans Klooster in Schoten, de Verenigde Naties en Psychiatrisme vzw in Leuven. Nu maar wachten wat er uit de bus komt.

Het stukje dat ik zag van de film Avatar was de moeite. Prachtige productie die de mensheid een degelijke spiegel voorhoudt. Verder is de Belgische politiek bedroevend. Het communautaire gevecht houdt maar niet op en ik zie alle mensen graag. Ik maak er verder een oefening van om van elk moment te genieten met volle teugen. Waarom kunnen we toch niet allemaal aan hetzelfde zeel trekken?

Er is tegenwoordig niks zo zaligmakend als vroeg opstaan en de dag bij de horens te vatten. Ik kan echt amper wachten om in september terug te cursussen. En ja het schiet op, nog twee jaar en ik ben in graduaatsmodus.

Vandaag stond ik voor gesloten deuren in de Plantijn Hogeschool. Blijkbaar was er geen opendeurdag. Anyway, ik start toch in september. Ben bij mijn vader nu en geniet van de rust en ontspanning.

De plicht roept! Vandaag ga ik naar een opendeurdag van Plantijn Hogeschool om me te informeren over de avondopleiding Rechtspraktijk, waar ik vorig jaar mee gestart ben - mits een jaartje pauze. Ik wens graag aan het tweede jaar te beginnen vanaf september. De busreis langs de luchthaven van Antwerpen is steeds weer opbeurend. Rijdend langs de vele huisjes, pleintjes en straten die me naar Antwerpen zullen voeren. Het recht boeit me zo en laat me niet meer los. Ik zit nog wel een paar jaar zoet in die studie en trek later voor masterjaren misschien naar de VUB.

Vijf maanden ziekenhuis is wel stilaan lang genoeg. Ondertussen lees ik Jan Beirens' Boete zonder schuld. Een mooi boek, aangrijpend. Gerommel in het Grootoosten van België blijkbaar. Nu ja, irregulier boeit me toch niet. In september zit ik terug op de schoolbanken waar ik instap in groep 3 van de opleiding Rechtspraktijk. Ik ben nog wel 2 jaar zoet.

"Dokter, ik herinner me mijn vorige levens" "En waren er zware levens bij?" "Ja, sommigen wel"

Vervolg studie rechtspraktijk

In september start ik met mijn tweede jaar rechtspraktijk. Zo geboeid door mensenrechten ben ik dat het me niet loslaat. Ik ben benieuwd waar ik uitkom na de opleiding aan Plantijn Hogeschool avondschool graduaat Rechtspraktijk.